M Akif Eyler
İlk devir âlimlerinden Sufyan es-Sevrî (715-778) yanında şu cümle yazılı olan bir kağıt taşırmış: itteqillâh yâ sufyân!!
 |
| “Ey Sufyân! Allah’tan kork. Bil ki yarın Allah’ın huzurunda duracaksın.” |
Hatırlamak için zaman zaman o kâğıda bakarmış. Başkalarına söylenmiş bir nasihat değil, kendine yazılmış bir hatırlatma. İnsanın yönünü düzeltecek kadar güçlü, kısacık bir cümle:
“Bil ki yarın Allah’ın huzurunda duracaksın.”
Bu Cümlenin Hatırlattığı Ayet
 |
| vetteqû yevmen turce’ûne fîhi ilallâh “Allah’a döndürüleceğiniz günden sakının.” (Bakara 2:281) |
İnsanın hayatına ayar veren bir ayet:
“Allah’a döndürüleceğiniz günden sakının.”
İslam kültüründe bu düşünce şiirlerde ve levhalarda sık sık karşımıza çıkar. Mesela Sultan Süleyman'ın karıncaların imhası konusunda istediği fetva... Davud oğlu Süleyman'ın karınca ile konuşması Neml suresinde anlatılır. Burada Peygamber Süleyman değil Sultan Süleyman söz konusu. Aynı zamanda şair olan padişah, bir beyit yazarak fetva sorar:
Zarar var mı karıncayı kırınca?
Cevap ölçüsü ve kafiyesi uygun, şiir diliyle gelir:
 |
- Yarın mahşer divanına varınca, Alır hakkın Süleyman'dan karınca |
Dünyada ne kadar güçlü olursa olsun, mahşerde en küçük haksızlığın bile sorgusu var, ödeşmesi var. Hiç kimse dünyada iken yaptığı ibadetlere, infaklara güvenmesin; ödeşme sonunda sevaplarını hak sahiplerine dağıtınca iflas etmiş olabilir!
Herkesin böyle hatırlatmalara ihtiyacı var. Bu nedenle Kuran-ı Kerim tekrar tekrar okunuyor. Çünkü insan unutur. Hatırlamak ise bir niyetle başlar.
Kuzenim Ubeydullah Özsoy'a teşekkürler...
